Müziğe ihtiyacım olduğunu düşündüm ve listede çıkan ilk şarkı yine o şarkı. Otobüste de biri o parfümden sıkmıştı. Özlüyorum her dakika gözümün önünde gördüklerime rağmen. Bunun yanında uğraştığım bir adam var cinsiyetçi ve umursamaz. Ama her şeye rağmen ondan da etkileniyorum, o benden etkilenmese bile. Ve yaşadıklarımızı düşünüp yaptığı hatanın farkına varmasını istiyorum. Evet 24 yaşındayım, ona karşı duygusalım ama şu an istediğim şey yaşadığımız şey değil sanırım. Biraz ilgi biraz sevgi. Öyle bir dönemdeyim. Kafamda Ayvalık'a gitmek var O'nunla birlikte. Kabak var sonra kandırıldığım. Flörtöz akrep erkeklerinden bıktım. Beni 1 günde ikna edebiliyorlar, kandırabiliyorlar. Gerçeklik konuşulunca hiçbir şey yok. Doğum günleri bile aynı, bu iğrenç bir tesadüf ve evrenin bana vermek istediği mesajdan başka ne olabilir ki. İlgi ve sevgi beklerken bunu verebilecek erkeklerden kaçmam ve her koşulda zoru kovalamam ne olacak peki. Kendime de dönmem lazım. Eskisi gibi tek başıma sinemaya gitmeye, evde içmeye başladım. Kitaplarıma döndüm. Ama aileme dönesim yok. Çok bencilce evet ama istemiyorum işte. Doktorlarla uğraşmaktan da bıktım. Beni buna sürükleyen adama karşı hala umutla yaklaşmam peki. Son zamanlarda fark ettiğim tek şey ise sarışın erkeklerden hoşlandığım. Bazıları için iyi değilim; kilolu ve küçüğüm. Bunları yaşadıkça özlemim artıyor ama bir şey yapma isteğim de yok. Sömürüldüm çok fazla. Hevesim yok. Fallara inanasım tuttu işte. İkimizin adım atmaması ama arada sevgi olması. Gerçekten beni sevdi mi, azıcık da olsa? 1,5 yılımı boşa harcamadığımı söylese keşke çıkıp. İlk 1 aylık flörtleşme sırasında ağzından çıkan "yanlışlıkla" seni seviyorum sözünü bir daha duymamam; erkeklere karşı olan umudum azaldıkça nefretim artıyor. Şu an çok erkek var hayatımda ve hiçbiri isteklerimi karşılayamıyor. V., B. ve Ö. hepsi aynı ve hepsi hayatımda iz bıraktı ve evet hepsi akrep burcu. Hep kandırdılar. Artık kandırılmıyorum ve hepsi geride kaldı. Özlediğim bir tanesi hariç. Bunların yanında evle ve okulla sorunlarım var. Hepsini kaldıramıyorum artık. Eski basit ve tek derdimin "hangi kadınla konuşuyor" olduğu zamanlara dönmek istiyorum. Bu kadar basitti sorun: Çok eşlilik.Onunlayken kaldıramadığım, paylaşamadığım ama şimdi yaşadığım hayat. Geçici mutluluklardan başka bir faydası yok. Sadece sevişmek. Farklı tenler her zaman iyi ama birine alışınca bırakması da bir o kadar zor. Her birinde diğerini aramak. Yoruldum. Sevilmek istiyorum, değer görmek istiyorum. Ama istediğim sevgililik de değil..

Niye hep aynı tarz adamları buluyorum; değişik, duygusal, rahat. Sonucu bile bile bir şeylere başlama isteğim niye gitmiyor.