Seni uyurken izlemeyi özledim adam. Derin nefes alışlarını, kabustan sıçrayıp uyanışlarını özledim. Küçücük yatakta rahat olmasan bile yanımdan kalkmayışını özledim. Ben sevimli değil miyim diye gücenip sorduğundaki sevimliliğini özledim. Rahatlığını özledim. Temizlik takıntını bile özledim. Özenle giysilerini yıkayıp katlarken seni tebessümle izlemeyi özledim. Bunu yazdığımı gördüğünde ağzıma sıçacak tonla arkadaşım varken yine de yazdım, tutamadım içimde.°

Hepatit V. Hastalık adeta. Özlemişim hasta olmayı. Niye özlüyorum ki. Sevimliliğini bile özledim. En önemli duyu koku. Bugün özlüyorum, kendimden uzaklaşma pahasına. Yanımda olsa keşke, bugün. Bu odada böyle bir hava var her seferinde yazıyorum, boş da olsa. Boş yazıların arasından çıkan bir cümle bir anda öyküye dönüşme potansiyeline sahip o yüzden hep yazıyorum, durmaksızın. Sabırsızlıkla dönüşü bekliyorum. Keşke hayatıma ulaşabilsem. Çok özledim, her şeyi. Özellikle de O'nu.

Korku. Korkmak. Karanlık. Karanlıktan korkmak. Serbest çağrışım. Yüzleşmek. Yüz. Korkuyla yüzleşmek. Yenilmek. Belki de yenmek. Ama yüzleşebilmek. Kaçmak. Kaçamamak. Yakalanmak korkuya. Yakalamak korkuyu. Korkunun çevreni sarması. Stalker gibi. Savaşmak belki de. Tıkanmak. Yalnız kalmak. Yalnızlıktan korkmak. Başarıya ulaşacağına inanmak. Ezilmek ve aşağılanmak. Göğüs germek. Savaşmak. Kendini göstermek. İspatlamak korkmadığını. Ben buradayım demek, diyebilmek. Çok olmak. Tek olmak. Kahve. Karanlık tekrar. Özlemek karanlığı. Karanlıktan korkmayı özlemek. Özlemek her şeyi. Mühendislik. Mühendis olmaktan korkmak. Mühendislik yapmaktan korkmak. Korkuları yenmek. Yenmeli. Unutmamak lazım söylenen hakaretleri. Yedirmek lazım.

Bu kadar derinlik varken sığda takılıp kalmam yoruyor. Belki de üstünden atlamalıyım. Keşke bir "ben"e sahip olabilseydim. Keşke O benim "ben"im olsaydı. Kendi yaptıklarımdan midem bulanıyor. Kendi kendimin midesini bulandırıyorum. Bu oyunlar bana göre değil, kimi kandırıyorum. Kendimi özledim. Herkesten uzak olan beni özledim. Önemsemek bu kadar zor bazen. Sadakat bu kadar değersiz bazen. Keşke kendime sadık kalabilseydim. Mantığımı derinlere gömmüşüm duygularım sığda kalmış. Beni kısıtlayan insanlara takılıp kalmışım. Neredeyim? En sevdiğim şeyi yapmaktan aciz hissediyorum kendimi. Kendimi daha fazla kaldıramıyorum ve gidiyorum benden. Bir daha ihanet etmemek üzere.