8 Ağustos 2013 Perşembe

Bu kadar derinlik varken sığda takılıp kalmam yoruyor. Belki de üstünden atlamalıyım. Keşke bir "ben"e sahip olabilseydim. Keşke O benim "ben"im olsaydı. Kendi yaptıklarımdan midem bulanıyor. Kendi kendimin midesini bulandırıyorum. Bu oyunlar bana göre değil, kimi kandırıyorum. Kendimi özledim. Herkesten uzak olan beni özledim. Önemsemek bu kadar zor bazen. Sadakat bu kadar değersiz bazen. Keşke kendime sadık kalabilseydim. Mantığımı derinlere gömmüşüm duygularım sığda kalmış. Beni kısıtlayan insanlara takılıp kalmışım. Neredeyim? En sevdiğim şeyi yapmaktan aciz hissediyorum kendimi. Kendimi daha fazla kaldıramıyorum ve gidiyorum benden. Bir daha ihanet etmemek üzere.

0 Yorum:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları [Atom]

<< Ana Sayfa